تقویمها گفتند و ما باور نکردیم ...

   و تو چون مروارید

                   گردن آویز کسان دگری

             ه.ا.سایه

                      فردا ؟

    چرا تا تورا داغ بودم نگفتم ؟

    چرا بی هوا سرد شد باد ؟

       چرا از دهن

                          حرفهای من

                                    افتاد ؟ ...

              قیصر امین پور

نه دل مفتون دلبندی نه جان مدهوش دلخواهی
نه بر مژگان من اشکی نه بر لبهای من آهی
نه جان بی نصیبم را پیامی از دلارامی
نه شام بی فروغم را نشانی از سحرگاهی
نیابد محفلم گرمی نه از شمعی نه از جمعی
ندارم خاطرم الفت نه با مهری نه با ماهی
بدیدار اجل باشد اگر شادی کنم روزی
به بخت واژگون باشد اگر خندان شوم گاهی
کیم من؟ آرزو گم کرده‌ای تنها و سرگردان
نه آرامی نه امیدی نه همدردی نه همراهی
گهی افتان و حیران چون نگاهی بر نظرگاهی
رهی تا چند سوزم در دل شب‌ها چو کوکب‌ها
به اقبال شرر تازم که دارد عمر کوتاهی

من فكر مي كنم
هرگز نبوده قلب من
اين گونه
گرم و سرخ

احساس مي كنم
در بدترين دقايق اين شام مرگ زاي
چندين هزار چشمه خورشيد
در دلم
مي جوشد از يقين؛
احساس مي كنم
در هر كنار و گوشه اين شوره زار ياس
چندين هزار جنگل شاداب
ناگهان
مي رويد از زمين.

***
آه اي يقين گمشده، اي ماهي گريز
در بركه هاي آينه لغزيده تو به تو!
من آبگير صافيم، اينك! به سحر عشق؛
از بركه هاي آينه راهي به من بجو!
***
من فكر مي كنم
هرگز نبوده
دست من
اين سان بزرگ و شاد:
احساس مي كنم
در چشم من
به آبشر اشك سرخگون
خورشيد بي غروب سرودي كشد نفس؛

احساس مي كنم
در هر رگم
به تپش قلب من
كنون
بيدار باش قافله ئي مي زند جرس.
***
آمد شبي برهنه ام از در
چو روح آب
در سينه اش دو ماهي و در دستش آينه
گيسوي خيس او خزه بو، چون خزه به هم.

من بانگ بر گشيدم از آستان ياس:
(( – آه اي يقين يافته، بازت نمي نهم! ))

ملتمسانه با اون دلای پاکتون واسه یکی که خیلی نیاز داره دعا کنید         مرسی

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی که دلهای مارا

       به بوی خوش آشنایی سپرد

                  به مهمانی عشق برد !

پر از مهر بودی پراز نور بودم

پر از شوق بودی پراز شور بودم

چه خوش لحظه هایی که دزدانه از هم

            نگاهی ربودیم و رازی نگفتیم

                       چه خوش لحظه هایی که "میخواهمت" را

                       به شرم وخموشی نگفتیم و گفتیم !

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم

چه خوش لحظه هایی که در هم وزیدیم

چه خوش لحظه هایی که در پرده عشق

چو یک نغمه ی شاد ... باهم شکفتیم

من وتو چه دنیای پهناوری آفریدیم

من و تو بسوی افق های نا آشنا پرکشیدیم

من و تو ندانسته دانسته رفتیم و رفتیم و رفتیم

چنان شاد خوش گرم پویا

که گفتی به سر منزل آرزوها رسیدیم

دریغا دریغا دریغا ندیدیم

   " چه بر لوح پیشانی ما نوشته ست "

      دریغا در آن قصه و غزلها نخواندیم

               " که آب و گل عشق با هم سرشته ست "

از آن روزها ـ آه ـ عمری گذشته ست

من و تو دگرگونه گشتیم

    دنیا دگرگونه گشته ست !

   در این روزگاران بی روشنایی

در این تیره شبهای غمگین که دیگر

      ندانی کجایم

            ندانم کجایی !

چوبا یاد آن روزها می نشینم

    چو یاد تورا پیش رو مینشانم

  دل جاودان "عشقم" را

              به دنبال آن لحظه ها می کشانم ..........

                                         فریدون مشیری

نامردی اگه خوشت بیادو نظر ندی

دوستان عزیز سلام یه چند وقتی بود نبودم امشب اومدم از علت تاخیرم بگم . راستش یه چند وقتیه درگیر یه جریان عشقی شدم . بذارید از عشقم به "توحید" بگم. خیلی وقت پیش طی یه جریانات عجیبی که بعدا میگم با اون آشنا شدم و این آشنایی ۴-۵ ماه بعد تبدیل به یه عشق شد بدون اینکه حتی یه بار همدیگرو ببینیم ( آخه میدونید من تو همدان زندگی میکنم و توحید تهرانه )

خلاصه یه مدت بعد یه اتفاق شوم بین ما فاصله انداخت اما خدای عاشقا نذاشت ازهم دور بمونیم و بعد اون ماجرا فهمیدیم چقدر واسه هم ارزشمندیم و تازه متوجه شدیم عشق یعنی چی ؟! می بینید حتی ۳۶۰ کیلومت فاصله هم نمیتونه بین دونفر عاشق فاصله بندازه

جونم براتون بگه من و این آقا توحید گل قراره باهم ازدواج کنیم ومطمئنیم که با توکل به اون بالایی و توسل به یه عشق ناب میشه یه زندگی خوب ساخت. بچه های خوب تربیت کرد و ...

هدفم از گفتن این ماجرا چیزی نبود جز اینکه به یادمون بیاریم کی هستیم و قدر زیباییهایی که خودش تو وجود تک تکمون قرار داده رو بدونیم و با دوستیهای بی هدف و خیابونی که تهش هیچی نیست جز حسرت و پشیمونی ارزشها و شخصیت خودمونو زیر پا نذاریم و بجاش روابطی پایه گذاری کنیم که مارو به جایی ببره که لیاقتشو داریم و بدونیم بدون دیدنم میشه عاشق شد !

توحیدم دوست دارم از صمیم قلبم . عزیزان من واسه همه ی عاشقا دعا کنید . خدانگهدارتون

داییییییییی عاشقتتتتمممم خودت گفته بودی اینجوری نگم اما نمیشه چون واقعا برات میمیرمممممم بدون توام میمیرم  دوست دارم از ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته قلبم بوووووسسسسسسسسسس

خوش اومدییییییییی

پیمانه ز دست  مرگ  می گیرم               می لرزم و با هراس می نوشم

( فریدون مشیری )

هرچه کمتر شود فروغ حیات                 رنج را جانگدازتر بینی

سوی مغرب چو رو کند خورشید             سایه ها را درازتر بینی

( رهی معیری )

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد          در بهاري روشن از امواج نور

در زمستاني غبار آلود و دور              يا خزاني خالي از فرياد و شور                         

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد          روزي از اين تلخ وشيرين روزها

روز پوچي همچو روزان دگر              سايه اي ز امروزها، ديروزها                         

ديدگانم همچو دالانهاي نور                 گونه هايم همچو مرمرهاي سرد

ناگهان خوابي مرا خواهد ربود             من تهي خواهم شد از فريادِ درد                        

مي خزند ارام روي دفترم                 دستهايم خالي از افسونِ شعر

ياد مي ارم كه در دستان من             روزگاري شعله ميزد خون شعر!                      

خاك مي خواند مرا هر دم به خويش      ميرسند از ره كه در خاكم نهند

اه شايد عاشقانم نيمه شب                  گل به روي قبر غمناكم نهند

بعد من ناگه به يك سو مي روند          پرده هايِ تيره دنيايِ من

چشمهاي نا شناسي مي خزند              روي كاغذها و دفترهايِ من

در اتاق كوچكم پا مي نهد                 بعد من با ياد من بيگانه اي

در بر آيينه مي ماند به جاي             تار مويي،نقش دستي،شانه اي!

مي رهم از خويش ومي مانم زخويش    هرچه برجا مانده ويران مي شود

روح من چون بادبان قايقي               در افقها دور وپنهان مي شود

مي شتابند از پي هم بي شكيب           روزها و هفته ها و ماه ها                       

چشم تو در انتظار نامه اي               خيره مي ماند به چشم راه ها

ليك ديگر پيكر سرد مرا                 مي فشاردخاكِ دامنگير خاك!

بي تو دور از ضربه ها قلب تو          قلب من مي پوسد آنجا زير خاك

بعدها نام مرا باران وباد نرم             مي شويند از رخسار سنگ

                       گور من گمنام مي ماند به راه          فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

                                                                      ( فرمغ فرخزاد )

آدرس : www.takhtehjamshid.blogfa.com

در مورد چگونگی عکس هم هر جور راحتی !